W całym kraju rośnie zjawisko ogromnych kolejek do zapisów na kursy języków obcych – zarówno dla dzieci, młodzieży, jak i dorosłych. Główną przyczyną jest niedostateczna liczba miejsc w szkołach językowych przy jednoczesnym wzroście zainteresowania nauką języków.

Eksperci podkreślają, że dotychczasowe przepisy edukacyjne nie nadążyły za zmianami społecznymi: migracje, rozwój globalnej komunikacji i wymagania na rynku pracy powodują, że znajomość języków obcych staje się niezbędna, nie luksusem. W efekcie szkoły językowe są przepełnione, a zapisy na kursy rozpoczynają się na wiele miesięcy do przodu.

Dodatkowo wiele placówek działa głównie w formie stacjonarnej, z ograniczoną liczbą grup oraz wymaganiami lokalowymi, co przekłada się na powstawanie list rezerwowych. Niektórzy rodzice zgłaszają się do kilku placówek, by zapewnić swoim dzieciom dostęp – mimo że formalnie oferta kursów jest szeroka.

Proponowane rozwiązania obejmują zwiększenie finansowania kursów publicznych języków obcych, ułatwienia dla kursów online oraz tworzenie partnerstw z sektorem prywatnym. Według wielu edukatorów kluczowe będzie też wprowadzenie systemu monitorowania dostępności kursów i reagowania na lokalne braki.

Długie kolejki do kursów języków obcych przekładają się na szereg poważnych skutków społecznych. Osoby, które nie zdążą zapisać się na kurs, często rezygnują z możliwości podniesienia kwalifikacji zawodowych, co ogranicza ich szanse na rynku pracy.

Dla dzieci i młodzieży oznacza to opóźnienie w opanowaniu drugiego języka obcego – obecnie obowiązkowego w szkołach – co może prowadzić do trudności w egzaminach czy ograniczenia edukacyjnych perspektyw. Również społeczność migrantów sygnalizuje, że brak dostępu do kursów języka polskiego lub obcego utrudnia integrację.

z perspektywy polityki publicznej, problem uwypukla sowie braki systemowe: ograniczone zasoby kadrowe (niewystarczająca liczba lektorów), brak infrastruktury oraz niedostateczne wsparcie instytucji samorządowych mimo obowiązków finansowych ustawowych. W miejscowościach wiejskich traktowany jest jako problem marginalizowany.

W debacie publicznej coraz częściej pojawia się apel, by wprowadzić ustawowe limity oczekiwania, podobnie jak w ochronie zdrowia, oraz by subwencje edukacyjne uwzględniały wskaźniki dostępności kursów językowych. Takie rozwiązania miałyby na celu wyrównanie szans w dostępie do nauki języków obcych dla wszystkich obywateli.